Bernardusparochie Ulicoten 


Biografie van St. Bernardus.

St.-Bernardus werd geboren in 1090 op het slot van Fontaines bij Dijon in Frankrijk. Zijn moeder stamde uit een hoogadelijk geslacht. In 1113 trad hij met een dertigtal familieleden en vrienden in het pas opgerichte klooster van Cîteaux. Reeds in 1115 werd hij uitgezonden om Clairvaux te stichten, het derde klooster dat vanuit Cîteaux werd opgericht. Gedurende de 38 jaar die hij als abt het klooster bestuurde, toonde Bernardus zich een charismatische verspreider van de cisterciënzerbeweging. Daarom wordt hij als de tweede stichter van de orde beschouwd. Hij hervormde het religieus leven en bracht het terug naar de oorspronkelijke idealen van soberheid, eenzaamheid en gebed. Vanuit Clairvaux stichtte hij 68 abdijen, waaronder het Brabantse Villers-la-Ville (1147), dat op haar beurt de St.-Bernardusabdij (1237) te Hemiksem oprichtte. De abdij in Bornem is hiervan de wettige voortzetting. Bij de dood van Bernardus op 20 augustus 1153 waren 167 kloosters afhankelijk van Clairvaux. Meer dan 700 monniken hadden in de handen van Bernardus de kloostergeloften afgelegd.

Bernardus was de invloedrijkste religieuze persoonlijkheid van de twaalfde eeuw. Zijn mystieke beschouwingen betreffen vooral de Menswording van God, de Passie van Christus en de verering van Maria. Om zijn onweerstaanbare welsprekendheid wordt hij de 'honingvloeiende leraar' genoemd. In zijn apostolische ijver schreef hij talrijke theologische werken en brieven, ondernam hij zendingsreizen doorheen Europa en kon hij de bedreigde eenheid in de kerk bewaren. Bernardus had ook grote invloed bij de oprichting van nieuwe ridderorden, waarin hij trachtte het oude ridderideaal te laten herleven. In 1128 schreef hij de regel van de Tempelierorde.

Bernardus werd heilig verklaard in 1174 en in 1830 tot kerkleraar uitgeroepen. Hij wordt voorgesteld als abt, met als mogelijke attributen: een abdijkerk, een bijenkorf (wegens zijn welsprekendheid), de Passievoorwerpen (wegens zijn lijdensmystiek) of een hond (naar de legende van het visioen van zijn moeder, die haar toekomstige zoon zag als een blaffende hond tegen de ketterijen).

Gebed tot de H.Bernardus

H. Vader Bernardus, vol vertrouwen nemen wij steeds tot u onze toevlucht. Wil door Uwe voorbede ons bevrijden van alle rampen en tegenspoed naar ziel en lichaam; leer ons het kruis, dat God ons overzendt geduldig en moedig te dragen. Verwerf ons voor alles met de zegen van God, de erfenis van de hemel om daar met U, Jezus en Maria in Alle eeuwigheid te bezitten. Amen.